Ο Ο.Π.Ο.Π. εύχεται σε όλους καλά Χριστούγεννα , χρόνια καλά και υγιή και ευτυχισμένο και γεμάτο χαρές το 2010. Πολλές εξορμήσεις και κορυφές και … πάντα ψηλά !!!
Καλά Χριστούγεννα και χαρούμενο το 2010
ΕΚΛΟΓΕΣ 2009
Για την Κυριακή 20 Δεκεμβρίου 2009 αποφασίστηκε η ημερομηνία των Εκλογών του Ορειβατικού Περιηγητικού Ομίλου Πύλης.
Σας προσκαλούμε λοιπόν και σας περιμένουμε στα Γραφεία του ομίλου μας ώρα 18:00 όπου και θα πραγματοποιηθούν οι εκλογές.
Η παρουσία όλων των μελών είναι σημαντική.
Για πληροφορίες καλέστε 6945893316 ( Άρης Καραμπέρης.)
*Δικαίωμα συμμετοχής έχουν όλα τα μέλη του Ορειβατικού Ομίλου που είναι οικονομικά τακτοποιημένοι για το έτος 2009.
Στην Οροφή των Βαλκανίων , Μουσάλα 2925 μ . με τον ΟΠΟΠ
Με τον ΟΠΟΠ ξεκίνησαμε για την κατάκτηση της υψηλότερης κορυφής των βαλκανίων,την πρώτη εκτός συνόρων αποστολή του.
Το ραντεβού δώθηκε την Πέμπτη 27 Αυγούστου γύρω στις δέκα το βράδυ. Ο κόσμος άρχισε σιγά σιγά να συγκεντρώνεται μπροστα στα γραφεία του συλλόγου.
Με σακίδια στις πλάτες, ορειβατικά παπούτσια στα πόδια και με πολλά χαμόγελα και πειράγματα επιβιβαστήκαμε όλοι στο λεωφορείο.Μια παρέα 36 ατόμων για την κατάκτηση της κορυφής Μουσάλα στην οροσειρά Ρίλα της Βουλγαρίας με υψόμετρο 2925 μ.
Μετά απο ένα πολύωρο ταξίδι, γύρω στις εννέα το πρωί της παρασκευής φτάνουμε στο Μπόροβιτς, ένα χιονοδρομικό θέρετρο σε υψόμετρο 1400 μέτρα. Μεγάλα πολυτελή ξενοδοχεία, μπαράκια, εστιατόρια και εμπορικά καταστήματα, χιονοδρομικές πίστες που καταλήγανε ακριβώς στην άκρη του δρόμου και όλα αυτά ανάμεσα σε ένα καταπράσινο τοπίο απο πανύψηλα έλατα.Απο αυτό το σημείο θα ξεκινούσε η ανάβαση.Μέτα απο μία σύντομη προετοιμασία και με τη γεύση της φανουρόπιτας, που είχε ετοιμάσει η Χριστίνα, στο στόμα ξεκινήσαμε με οδηγό βουνού τον Γκένα Άκη την πεζοπορία μέχρι το καταφύγιο.Στόχος μας τα 2400 μ.
Ήταν μια μαγευτική και εύκολη διαδρομή ανάμεσα σε ένα πανέμορφο πυκνό ελατοδάσος. Η παρουσία των νερών που διασχίζανε το φαράγγι ήταν ιδιαίτερα αισθητή.Ρυάκια με κρυστάλλινα νερά και μικρά ξύλινα γεφυράκια στη σκιά των πανύψηλων ελάτων συνέθεταν το τοπίο της διαδρομής.Προχωρώντας και ανεβαίνοντας σε υψόμετρο η βλάστηση σταδιακά χαμήλωνε και το άγριο του τοπίου με τις απόκρυμνες γυμνές κορυφές να ξεδιπλώνονται σιγά σιγά μπροστά σου μόνο δέος μπορούσε να σου προκαλέσει.
Μετά απο περίπου πέντε ώρες περπάτημα φτάσαμε στο καταφύγιο. Ένα μικρό καταφύγιο σε υψόμετρο 2400 μέτρα με μια μικρή κρυστάλλινη λίμνη ακριβώς μπροστά του και στο βάθος ανάμεσα απο διάφορες άλλες κορυφές να στέκεται επιβλητική η κορυφή Μουσάλα. Χωρίς πολλές ανέσεις αλλά τουλάχιστον με μια στέγη οπου θα μπορούσαμε να διανυκτερεύσουμε αρχίσαμε να τακτοποιούμε όλοι τα πράγματά μας. Το βράδυ, ύστερα απο ένα μικρό υπνο για αναπλήρωση των δυνάμεων, μας βρήκε όλους γύρω απο μία φωτιά να σιγοτραγουδάμε υπο τον ήχο μιας κιθάρας και πίνοντας ρακί που μας προσέφερε μια παρέα απο Βούλγαρους βοσκούς που διανυκτερεύαν και αυτοί εκεί. Το κρύο ήταν αρκετό αλλά ο πεντακάθαρος έναστρος ουρανός και η απόλυτη ησυχία, κάποια χιλιόμετρα μακριά απο τον πολιτισμό, έκανε το τοπίο ειδυλιακό.
Πρωί πρωί ξεκινούσαμε πάλι, ξεκούραστοι πια.Μόλις άρχισε να χαράζει όλοι έτοιμοι μπροστά απο το καταφύγιο. Δύο ώρες περπάτημα μας χώριζε απο την κατάκτηση της κορυφής.Με μεγάλη αποφασιστηκότητα, παρόλο το πρωινό κρύο, ξεκινήσαμε σιγά σιγά την ανάβαση.Κάθως ανεβαίναμε το τοπίο μας επιφύλασσε πολλές εκπλήξεις.Διαδοχικές λίμνες που μέσα τους καθρεφτίζανε τις πανύψηλες κορυφές της Ρίλα ανταμοίβανε την προσπάθεια μας .
Φτάνοντας στην κορυφή το αίσθημα της ικανοποίησης ήταν διάχυτο στα πρόσωπα όλων.Η κατάκτηση της κορυφής Μουσάλα στα 2925μ. ήταν γεγονός .Η θέα απο την Μουσάλα ήταν μαγευτική. Καθώς το τοπίο άρχιζε να ξεκαθαρίζει όσο ανέβαινε ο ήλιος και η πρωινή ομίχλη υποχωρούσε σιγά σιγά το μάτι ταξίδευε μακριά μέχρι τις μακρινές πεδιάδες της Βουλγαρίας και πάνω απο τις πολυάριθμες κορυφές της οροσειράς.Η ανταμοιβή όλων ήταν ένας καφές στην κορυφή απο τον φύλακα του μετεωρολογικού σταθμού που βρισκόταν εκεί. Χαρές, γέλια και πειράγματα αποτυπώνονταν στις πολυάριθμες φωτογραφίες που τραβούσαμε για να απαθανατίσουμε την μοναδική εμπειρία που βιώναμε όλοι εκείνη τη στιγμή.
Μετά από αρκετή ώρα και όλοι ικανοποιημένοι απο την ανταμοιβή της πρσπάθειας μας ξεκινήσαμε την κατάβαση. Μιάμιση ώρα αργότερα βρισκόμασταν πίσω στο καταφύγιο απο όπου πήραμε τα πράγματά μας. Μετά από μια σύντομη στάση ξεκινήσαμε να κατευθυνόμαστε προς το τελεφερικ οπου θα μας γυρνούσε πίσω στο Μπόροβιτς. Αρχίσαμε να επιβιβαζόμαστε ανα τετράδες στις γόνδολες του τελεφερικ για τη μαγευτική επιστροφή. Ήταν μια διαδρομή που σου προκαλούσε δέος πάνω απο τις κορυφές των ελάτων με την υπέροχη θέα να μας αφήνει άφωνους. Σε μισή ώρα καλύψαμε μια υψομετρική διαφορά 1000 μέτρων. Το πιο ικανοποιητικό ήταν οτι το τέρμα της διαδρομής απείχε μόλις δέκα μέτρα απο το ξενοδοχείο.
Σε αντίθεση με το καταφύγιο , το τεσσάρων αστέρων Camocov Hotel μας παρείχε μια υπερπολυτελή διαμονή. Τα μέλη του συλλόγου μετά την τακτοποίηση στα δωμάτια, ξεχύθηκαν στις πισίνες, στα τζακούζι και στις σάουνες για μερικές στιγμές χαλάρωσης μετά το δύσκολο διήμερο. Αφού χαλαρώσαμε και μετά απο ένα λουκούλιο γεύμα στο εστιατόριο του ξενοδοχείου βγήκαμε όλοι για μια βόλτα στο Μπόροβιτς.Το βράδυ καταλήξαμε όλοι στη ντίσκο του ξενοδοχείου για ένα ξέφρενο πάρτυ. Χορός, ποτά και ανεβασμένη διάθεση ήταν το ιδανικό κλείσιμο ενός απίθανου διημέρου.
Το πρωί της Κυριακής γύρω στις εννάμιση πήραμε τον δρόμο της επιστροφής. Παρεκλίνοντας απο τον δρόμο μας κάναμε μια στάση στο πανέμορφο μοναστήρι της Ρίλα, ένα απο τα σπουδαιότερα αρχιτεκτονικά μνημεία της Βουλγαρίας. Μετά απο ένα πολύωρο και επεισοδιακο ταξίδι, στις δέκα το βράδυ, ήμασταν πίσω στα γραφεία του συλλόγου στην Πύλη. Ένα απίστευτο ταξίδι μόλις τελείωσε. Ευχαριστούμε τον ΟΠΟΠ για την αξέχαστη εμπειρία που μας χάρισε και του ευχόμαστε ‘πάντα κορυφές’.
«Πάντα Ψηλά»
Αρης Καραμπέρης
Ανδρόνικος Καραμπέρης
Αριστείδης Αντάρας
ΚΟΖΙΑΚΑΣ- ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ 1,2 Αυγ, 2009
Σάββατο και Κυριακή, 1 κ 2 Αυγούστου, έγινε η προγραμματισμένη μας ανάβαση, στα δύο βουνά , στον καταπράσινο Κόζιακα, 1.991 μ.κ στο Περιστέρι η Λάκμος, 2.291 μ, με συμμετοχή πολεθνική.. δηλ, 2 απο Αργος, 4 απο Πύλη Τρικάλων, 2 από Αθήνα, κ 3 από Βόλο!
Η κατασκήνωση στα Περτουλιώτικα Λιβάδεια μας ταλαιπώρησε λίγο, το τοπικό Δασαρχείο είχε μία ιδιότυπη ευαισθησία, χωρίς όμως αυτο να μας χαλάσει τελικά την διάθεση!
Η διαδρομή κινείται σχεδόν όλη μές στο Δάσος, ετσι η ζέστη δέν μας κούρασε, σύνολο διαδρομής πήγαινε-έλα, περίπου 5 ώρες μέ την στάση στην Κορυφή,(κορυφές!!)
Στο Χαλίκι του Ασπροποτάμου, με την όμορφη πλατεία, το Σάββατο το απόγευμα, μπυρίτσα, ομελετα, λουκάνικο και σαλάτα χωριάτικη, ΄μας έσβησε την πείνα κ την δίψα κ βούρ για κατασκήνωση, στο δρόμο για το μονοπάτι, που πάει για Περιστέρι!
το βραδάκι η παρέα εμπλουτίστηκε ευχάριστα μέ την άφιξη του Ιντι και της Ιωάννας, και νωρίς για ύπνο, μια και το ξυπνητήρι της Μπέτυς μπήκε για τις 4 κ 30!!
5 κ 15, το πρωί, αναχώρηση της ομάδας, (άτομα 9) μέ υποδειγματική συνοχή! για Βερλίγκα και κορυφή, 2.291 μ, όπου φτάσαμε μετά από 3 ώρες περίπου!
άραγμα κατάκορφα, (οι μισοί πήραμε κ έναν υπνάκο..) και επιστροφή από τα ίδια, με διακριτική συνοδεία , από τα χαριτωμένα σκυλάκια της περιοχής!!
η ζέστη μάς ζόρισε στο παρα πέντε πρίν το δάσος, το μπάνιο όμως στον καταρράκτη, μας έδιωξε την κούραση και την σκόνη του βουνού!!
Η επιστροφή για μάς τους ..κάτω απ'τ αυλάκι, λιγάκι μακρόσυρτη, μέ σύμμαχο, τίς εικόνες και την ενέργεια του βουνού, τερματίστηκε, 1 η ώρα Ελλάδος..στο Άργος..
Ευχαριστούμε όλους για την όμορφη παρέα...
Φρέντζος Κώστας, Αργος.
3ήμερο στον Όλυμπο
Μια πρωτόγνωρη εμπειρία στον Όλυμπο έζησα το τριήμερο 3,4,5 Ιουλίου 2009 μαζί με άλλα 19 μέλη του Ο.Π.Ο.Π. και 10 μέλη του Χιονοδρομικού Ορειβατικού Ομίλου Άργους
Το ραντεβού για τον ΟΠΟΠ δόθηκε την Παρασκευή το πρωί στα γραφεία του συλλόγου, όπου και ξεκινήσαμε για Λιτόχωρο για να συναντηθούμε με τον Χ.Ο.Ο.Α. Η ανάβαση έγινε από τη θέση «Πριόνια». 30 Ορειβάτες (Ο.Π.Ο.Π. και Χ.Ο.Ο.Α.) από δύο συλλόγους με κατάλληλο εξοπλισμό έγιναν ένα με τη φύση, αφού οι άσχημες καιρικές συνθήκες, βροχή και ομίχλη δεν στάθηκαν ικανές να μας πτοήσουν.
Η ανάβαση ήταν επίπονη και με οδηγούς τον Γενικό Αρχηγό του συλλόγου (Καραμπέρη Χάρη) και τον Πρόεδρό μας (Βασιλείου Περικλή) φτάσαμε έπειτα από 2,30 ώρες πορεία στο καταφύγιο «Σπήλιος Αγαπητός» σε υψόμετρο 2,100μ. Προτεραιότητα όλων η τακτοποίηση στα δωμάτια και μετά «το μεγάλο τραπέζι των ορειβατών» δικαίως από την εξάντληση της ανάβασης. Το βράδυ δεν έλειψαν οι ιστορίες και τα ανέκδοτα με το σβήσιμο των φώτων, μέχρι την άφιξη ακόμη 3 ορειβατών του Χ.Ο.Ο.Α. στις 12 περίπου το βράδυ, οι οποίοι πραγματοποίησαν νυχτερινή ανάβαση.
Χαράματα το πρωί του Σαββάτου με το εγερτήριο του Προέδρου ξεκινήσαμε για το καταφύγιο του «Γιόσου Αποστολίδη» από ζωνάρια και αν επέτρεπε ο καιρός να γίνει την ίδια μέρα και ανάβαση στην κορυφή «Μύτικας». Φτάνοντας στη διασταύρωση για ζωνάρια 5 μέλη του συλλόγου μας αποφάσισαν να πάνε στην κορυφή «Σκολιό» 2911μ. Οι υπόλοιποι αφού περάσαμε τα δύσκολα σημεία με τις χιονούρες στα ζωνάρια και λόγω ότι ο καιρός «έκλεινε» προσπεράσαμε τον Μύτικα και καταλύσαμε στο καταφύγιο «Γιόσος Αποστολίδης» 2760μ. όπου και συναντήσαμε τα μέλη του Χ.Ο.Ο.Α οι οποίοι πρόλαβαν τον καιρό και είχαν κάνει κορυφή (Μύτικα). Το μεσημέρι έφθασαν και οι τολμηροί από το «Σκολιό» και αφού ξεκουραστήκαμε, το απόγευμα σε μικρές παρέες πραγματοποιήσαμε αναβάσεις σε κοντινές κορυφές και φυσικά στον «Προφήτη Ηλία» 2803μ. Η χαρά μου μεγάλη που θα διανυκτέρευα στο ψηλότερο καταφύγιο της Ελλάδας, με τα ανέκδοτα και τις ιστορίες να μη λείπουν και πάλι, δείχνοντας τους φίλους μας από το Άργος πόσο ξέρουμε να διασκεδάζουμε και να περνάμε καλά.
Την Κυριακή πριν ακόμη ξημερώσει ο Πρόεδρος πάλι σήμανε συναγερμό για πρωινό, απολαμβάνοντας την ανατολή του ηλίου. Με σύμμαχο τον καλό καιρό 15 μέλη του συλλόγου μας πήραν το δρόμο για την ψηλότερη κορυφή, τον Μύτικα 2918μ. κατακτώντας την με οδηγό τον ακούραστο και αγέραστο πρώην πρόεδρο του συλλόγου, Γούλα Γεώργιο. Οι υπόλοιποι πήραμε τον δρόμο της επιστροφής από «Πετρόστρουγκα». Μια κατάβαση μαγευτική με τη διαδρομή της κορυφογραμμής ανεπανάληπτη.
Φυσικά το ραντεβού όλων δόθηκε στην παραλία του Λιτοχώρου για μια χαλαρωτική βουτιά.
Για μένα ήταν μια μοναδική εμπειρία σε ένα βουνό γεμάτο ιστορία και μυθολογία. Η αίσθηση της ελευθερίας της φύσης, οι μαγευτικές εικόνες , η καλή παρέα όλων των ορειβατών η τέλεια οργάνωση από το τους υπεύθυνους του συλλόγου μου (Καραμπέρη Χάρη, Βασιλείου Περικλή), δεν μπορούν να εκφραστούν σε λίγες γραμμές.
Το μόνο σίγουρο είναι ότι θες να το επαναλάβεις το συντομότερο και ανυπομονείς για την επόμενη πρόκληση, που εύχεσαι κάθε βήμα σου να είναι και πιο ψηλά….
Επίσης θέλω να χαιρετίσω και να ευχαριστήσω και τους ορειβάτες από το Άργος που αμέσως γίναμε μια παρέα και μετά την αδελφοποίηση των συλλόγων που έγινε στον Όλυμπο μεταξύ των προέδρων θα έχουμε πλέον πολλές κοινές εξορμήσεις.
Το μέλος του ΟΠΟΠ
ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΤΣΕΛΙΓΚΑ
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
