Την περασμένη Κυριακή με τον Ο.Π.Ο.Π. πραγματοποιήσαμε την τελευταία ανάβαση βάσει του προγράμματος μας για το 2010. ΤΡΙΓΓΙΑ 2204μ. Μια κορυφή που στις αρχές του χρόνου, ο καιρός μας είχε απαγορεύσει να την “πατήσουμε”. Αυτή τη φορά μας έκανε τη χάρη , και με το παραπάνω.
Η Τριγγία είναι...
ορεινό συγκρότημα της νότιας Πίνδου στο δυτικό τμήμα του Νομού Τρικάλων. Το όνομά της το έχει λάβει από την ομώνυμη υψηλότερη κορυφή της (2.204 μέτρα). Συνδέεται με το γειτονικό της συγκρότημα της Νεράιδας μέσω του αυχένα Γκολέμι (1.700 μ) και με το συγκρότημα Δοκίμι μέσω του αυχένα Ορθή Πέτρα (Κιάτρα Μπροάστα στα βλάχικα, 1.400 μ). Η Τριγγία είναι κατάφυτη από μεγάλα δάση ελάτης, ενώ σε χαμηλότερο υψόμετρο κυριαρχούν φυλλοβόλα είδη, όπως η βελανιδιά, ο σφένδαμος και ο ψευτοπλάτανος. Σε υψόμετρο πάνω από τα 1.700 μέτρα υπάρχουν εκτεταμένα αλπικά λειβάδια, όπου γίνεται συστηματική βόσκηση κατά τη θερινή περίοδο. Οι άφθονες πηγές της Τριγγίας τροφοδοτούν μερικούς από τους πρώτους σημαντικούς παραποτάμους του άνω ρου του Αχελώου του επονομαζόμενου και Ασπροποτάμου. Οι βόρειες και ανατολικές κλιτύες του συγκροτήματος ανήκουν στη λεκάνη απορροής του ποταμού Πηνειού.
Ξεκινήσαμε από την Πύλη στις 08:30 με προορισμό την Ελάτη. Εκεί μας περίμενε ο Νίκος. Κλέψαμε λίγο χρόνο πίνοντας ένα γρήγορο καφεδάκι όσο περιμέναμε τους πιστούς μας φίλους από το Βόλο. Η ομίχλη που επικρατούσε εκείνη τη στιγμή στην περιοχή δεν μας τρόμαξε. Γνωρίζαμε καλά ότι τις πρωινές ώρες είναι συχνό φαινόμενο και ότι σε μεγαλύτερο υψόμετρο δεν θα μας δημιουργούσε πρόβλημα. Αφήσαμε πίσω μας τα Περτουλιώτικα λιβάδια και τη Χρυσομηλιά και κατευθυνθήκαμε προς το Παλαιοχώρι. Το τοπίο φανταστικό. Μέσα στο μουντό τις ομίχλης ξεπηδούσαν “φθινοπωρινά ντυμένα”, τα δέντρα. Χρωματισμοί πανέμορφοι και η μυρωδιά της υγρασίας και του βρεγμένου χώματος σε κάνανε να θέλεις να κατέβεις από το αυτοκίνητο όσο το δυνατό πιο γρήγορα. Πήραμε το χωματόδρομο που ενώνει Παλαιοχώρι και Κρανιά. Όσο ανεβαίναμε, μία Θάλασσα από σύννεφα απλωνόταν μπροστά μας. Οι ψηλότερες κορυφές σα νησάκια ξεπροβάλανε πάνω από τα σύννεφα και το μάτι σου χανόταν στον απέραντο ουρανό. Μια εικόνα μαγική.
Φτάσαμε σε ένα εκκλησάκι όπου αφήσαμε τα αυτοκίνητα. Η κορυφή της Τριγγίας στεκόταν επιβλητικά από πάνω μας. Αρχίσαμε την ανάβαση και με χαλαρό ρυθμό βγήκαμε στην κορυφογραμμή μετά από 1:30’ ώρα περίπου. Παρά το ότι ο ήλιος ήταν ήδη αρκετά ψηλά και μας ζέσταινε καθ’ όλη τη διάρκεια της ανάβασης , στην κορυφογραμμή το τσουχτερό αεράκι μας ανάγκασε όλους να βγάλουμε τα αντιανεμικά και τα σκουφάκια από τα σακίδια μας. Δεν καθυστερήσαμε, μετά από λίγα λεπτά πατούσαμε στην κορυφή. Το Βουτσικάκι μακριά, η Καραβούλα, το Αυγό, το Καπ Γκράς, η Κακαρδίτσα και πολλές άλλες κορυφές, που μπορούσες εύκολα να διακρίνεις, βρισκόταν εκεί επιβραβεύοντας την προσπάθειά μας. Μετά το απαραίτητο “διάλειμμα κορυφής”, φαγητό, νερό, σνακ, φρούτα αλλά και πολλές φωτογραφίες ,πήραμε το δρόμο της επιστροφής. Η κατάβαση πιο γρήγορη αλλά σαφώς πιο επίπονη. Δεν λείψανε και μερικές τούμπες από κάποιους που θέλανε να μας δείξουνε πως είναι να κατεβαίνεις τις πλαγιές τις Τριγγίας “κάνοντας” Snowboard ,χωρίς βέβαια χιόνι αλλά ούτε και σανίδα . Φτάνοντας στα αυτοκίνητα ένας παππούλης που βρισκόταν εκεί μας έδωσε την ευκαιρία να ανάψουμε ένα κεράκι στο εκκλησάκι. Όσο περιμέναμε την υπόλοιπη ομάδα απλά απολαμβάναμε την υπέροχη θέα. Μια ακόμη εξόρμηση του ΟΠΟΠ είχε μόλις τελειώσει.
Νιώθοντας μεγάλη ικανοποίηση για την πραγματοποίηση αλλά και για τον αριθμό των συμμετοχών όσο αναφορά τις δραστηριότητες του ΟΠΟΠ, κλείνουμε το πρόγραμμα των αναβάσεων για το 2010. Αφήνουμε όμως ανοιχτό το ενδεχόμενο να πραγματοποιήσουμε και άλλες αναβάσεις σε κοντινά βουνά τους επόμενους μήνες. Η αγάπη μας για το βουνό, τη φύση και τον τόπο μας δεν τελειώνει με το τέλος του προγράμματος. Η προσπάθεια να προσελκύσουμε κοντά μας περισσότερους ανθρώπους συνεχίζεται, άλλωστε οι προετοιμασίες για την έκθεση φωτογραφίας “Ο.Π.Ο.Π. 2010” έχουν ήδη ξεκινήσει.
«Πάντα Ψηλά»
Καραμπέρης Άρης
Opopilis.blogspot.com
Ανάβαση στην Τριγγία
