Τo Σαββατοκύριακο 1-2 Ιουλίου ο Ο.Π.Ο.Π. ξεκίνησε για μια νέα περιπέτεια αυτή την φορά στο βουνό Περιστέρι δυτικά του νομού Τρικάλων.
Η αποστολή μας αναχώρησε από την Πύλη το απόγευμα του Σαββάτου 1 Ιουλίου, με προορισμό το Χαλίκι, το οποίο βρίσκεται στα σύνορα των νομών Τρικάλων και Άρτας. Αρχικά ο καιρός ήταν με το μέρος μας, ο ουρανός ήταν καταγάλανος και κανένα σύννεφο δεν φαινόταν στον ορίζοντα. Περνώντας διαδοχικά τα ορεινά χωριά του νομού Τρικάλων φτάσαμε στα σύνορα με τον νομό Ιωαννίνων στο χωριό Χαλίκι. Το πρώτο πράγμα που κάναμε μόλις φτάσαμε στο προορισμό μας ήταν να στήσουμε τις σκηνές μας στην παιδική χαρά. Στη συνέχεια απολαύσαμε ένα ζεστό καφέ στην πλατεία του χωριού, θαυμάζοντας την υπέροχη θέα. Με το που σουρούπωσε πήγαμε για φαγητό σε ένα γραφικό ταβερνάκι όπου, παρακολουθήσαμε τον αγώνα Γαλλία-Βραζιλία (1-0).Με το τέλος του αγώνα κατευθυνθήκαμε προς την πλατεία, όπου είχαμε κατασκηνώσει. Όλα γύρω μας φάνταζαν τόσο γαλήνια, αλλά συγχρόνως τόσο μυστήρια. Εκεί βρήκαμε τους μεγάλους της παρέας να κοιμούνται του καλού καιρού. Εμείς, πάντως, δεν κλείσαμε μάτι. Ας είναι καλά ο Γιώργος με το τσιπουράκι του, και ο Τερελέγκας με τις νότες του που μας κράτησαν συντροφιά μέχρι το πρωί. Το κέφι είχε φτάσει στο κατακόρυφο και έτσι αρχίσαμε το χορό. Δεν καταλάβαμε πότε ξημέρωσε! Είχε φτάσει η ώρα της ανάβασης! Αφού ήπιαμε ένα καφέ στο καφενείο του χωριού, ξεκινήσαμε. Δεν ξέραμε, όμως, τι μας περίμενε!!!
Περπατούσαμε επί ώρες κάτω από τον καυτό ήλιο και το βουνό φάνταζε ατελείωτο. Ψάχναμε να βρούμε την λίμνη Βερλίγκα η οποία βρίσκεται λίγο πιο κάτω από την κορυφή του βουνού, αυτή ήταν άφαντη!!! Και έτσι αποφασίσαμε να συνεχίσουμε την πορεία μας. Ανεβαίνοντας, συναντήσαμε τον Ορειβατικό Σύλλογο της Λάρισας, ο οποίος είχε φτάσει νωρίτερα στην κορυφή και κατέβαινε. Μετά από λίγη ώρα ο στόχος επετεύχθη! Είχαμε κατακτήσει την κορυφή! Θαυμάζαμε για αρκετή ώρα την υπέροχη θέα. Μαζί μας ήταν και τα κυνηγόσκυλα του Περικλή, τα οποία πήρε μαζί του για εκπαίδευση.
Ο καιρός, όμως, άλλαξε απότομα! Μαύρα σύννεφα μας περικύκλωσαν και ένα δυνατό μπουμπουνητό έκανε το έδαφος να τρανταχθεί! Ένας κεραυνός είχε πέσει λίγα μέτρα μόλις μακριά από εμάς! Δεν το σκεφτήκαμε καθόλου!
Αρχίσαμε να τρέχουμε, ψάχνοντας για το κοντινότερο καταφύγιο. Η βροχή δυνάμωνε και είχαμε γίνει μούσκεμα από την κορυφή ως τα νύχια! Σε λίγα λεπτά βρεθήκαμε μπροστά σε μία καλύβα. Δίχως δεύτερη σκέψη σπάσαμε την πόρτα και μπήκαμε μέσα. Εκεί βγάλαμε τα ρούχα μας για να στεγνώσουν και περιμέναμε να σταματήσει η βροχή για να τρέξουμε προς το σημείο που κατασκηνώσαμε. Ο Σάκης, γνωστός ως «ο μετεωρολόγος της παρέας»,έκανε συνεχώς προβλέψεις για τον καιρό, αλλά για ό,τι έλεγε γινόταν το αντίθετο. Πέντε φορές σηκώθηκε και είπε ότι άνοιξε ο καιρός, αλλά και τις πέντε η βροχή και οι αστραπές δυνάμωναν. Το καλύβι είχε μια σόμπα και αναγκαστήκαμε να την ανάψουμε με τα λιγοστά ξύλα που βρήκαμε σκορπισμένα. Για κακή μας τύχη, όμως, φυσούσε αέρας και ο καπνός έμεινε μέσα στο καλύβι με αποτέλεσμα να μην μπορούμε να αναπνεύσουμε. Έτσι, ρίξαμε με τις κλοτσιές έξω την σόμπα. Είχαμε φτάσει στο σημείο να μιλάμε ακόμα και για διανυκτέρευση. Για να περάσει η ώρα, αρχίσαμε τα ανέκδοτα και τα κουίζ.
Μετά από περίπου τέσσερις ώρες η βροχή σταμάτησε. Μαζέψαμε τα πράγματά μας και αρχίσαμε να τρέχουμε προς το χωριό. Στο δρόμο βρήκαμε δύο ντόπιους, στους οποίους διηγηθήκαμε την περιπέτειά μας και μας έδειξαν το συντομότερο δρόμο για την επιστροφή. Τους εμπιστευτήκαμε και έτσι γυρίσαμε εγκαίρως. Μαζέψαμε τις σκηνές και τα πράγματα μας και αναχωρήσαμε για την Πύλη.
Κανένα από τα μέλη του Ο.Π.Ο.Π. δεν πρόκειται να ξεχάσει αυτήν την εμπειρία....
Θανάσης Βαρελάς
Μέλος Ο.Π.Ο.Π.
